KÖTÜ TOHUM veya ŞİDDET GENİ
“Minority Report”. Türkçesi “Azınlık Raporu”. Size bir şeyler hatırlatıyor mu?
Bir kaç sene önce Tom Cruise’nin başrolünü oynadığı bilimkurgu filmi.
Kısaca konusu; üç tane mutantın* sadece şiddet içeren, şiddet uygulayan insanlarla ilgili kehanet görüntüleri görmesi. O günün gelişmiş teknolojisi, mutantların beyinlerinde oluşan bu gelecek ile ilgili görüntüleri, o beyinlerden alarak bilgisayar işlemcilerine ve ekranlarına aktarabiliyor. Böylece özel eğitilmiş güvenlik görevlileri suç işleyeceği kesin olan, ama bunu yapacağını henüz kendisinin bilmediği insanları, gelecekteki işleyecekleri suçlara istinaden tutuklayıp o günkü koşullara uygun hapishanelere ya da hücrelere koyarak cezalarını çektiriyorlar.
Hürriyet gazetesi yazarlarından Sevil ATASOY’u merak ve keyifle okuyanlardanım. Geçenlere okullardaki şiddeti ve birbirini öldüren genç hatta çocuk denilebilecek yaştaki insanlar arasında yükselen şiddeti konu alan bir yazısını yine aynı merakla okuyunca aşağıdaki düşünceler oluştu bende.
Özellikle okullardaki şiddet hareketleri aniden artmış görünüyor.
Şiddet toplumlarda her zaman, her ortamda çeşitli biçimde kendini göstermiştir. Bunun sebebini “insanın doğasında zaten şiddet vardır” şekline açıklamak, bu konudaki sonuçlardan biridir.
İnsan doğasında şiddet oluşturma varsa, bunun kaynağını bulup yok ederek dünyadaki şiddeti ortadan kaldırabilir(miy)iz.
İnsan yavruları daha doğmadan, annelerinin içindeyken, çeşitli sakatlıkları (eğer varsa) tespit edilebiliyor, onarılma ihtimalleri yoksa doğmalarına izin verilmeden imha ediliyor.
Şiddete yol açan unsurlar, eğer varsa, benzeri metotlarla tespit edilebilir ve caniler, katliamcılar daha doğmadan kaynağında yok edilir.
Barış içinde, huzurlu bir dünya oluşturarak, insanlığın imkânsız gibi görünen bir ideali, bir rüyası gerçekleştirilmiş olur böylece.
“Mi ?” Acaba ???
Şimdi şöyle bir sahne tasavvur edin. Savcı, mahkemede hâkime;
“efendim üç gün sonra Mehmet Bilmemkim isimli inşaat mühendisi, karısını, tartışma sonucunda bıçaklayarak öldürmüştür (hayır cümlede yanlışlık yok). Deliller “Murtaza-1” isimli mutant rüyacı-kâhinin kaydedilmiş hafıza görüntülerini içeren CD’de makamınıza sunulmuştur.”
Hâkim masasının üstüne koyduğu dizüstü bilgisayarına CD’yi takar ve Mehmet Bilmemkim isimli mühendisin, şiddetli bir tartışma sonucunda, iradesini kaybederek o anda masada bulunan ekmek bıçağını alarak karısına birkaç defa sapladığını soğukkanlılıkla seyreder.
Bu sırada konu katilimiz Mehmet Bilmemkim, hafta sonu olması sebebiyle, karısı ve iki çocuğunu almış, neşeli bir şekilde şehir dışına pikniğe gitmektedir. Bagajda mangal, kömürler, biftekler, köfteler… Ha, bir de üç gün sonra, gece yarısı karısını öldürmekte kullanacağı büyük ve keskin bir et bıçağı.
Hakim, deliler ve savcının talebi doğrultusunda çabuk bir şekilde kararını verir.
“Müstakbel katil Mehmet Bilmemkim, karısını şiddetli tahrik altında, bıçaklayarak öldüreceği suçundan 72 yıl süreyle sıvı hidrojen tüpünde gözetim altında tutulacaktır.”
Kırkiki yaşındaki (müstakbel) katilimiz Mehmet Bey, elinde yelpaze mangalı yakmaya çalışırken, bir anda etrafını saran polis özel kuvvet mangasını görünce dondu kaldı. Suçu ve karar yüzüne okunurken elleri ve ayakları plastik bant kelepçelerle bağlanıyordu. Karısı bu sırada kocasına lanetler okuyup ağlamaya başlamıştı bile.
- Bunu bana nasıl yaparsın hayvan herif ??!!!
Çocuklar annelerinin bacaklarına sarılmışlar cani babalarından korunmaya çalışıyorlardı. Ne trajedi……
Ama memleket bir katilden daha kurtuldu, üstelik suç işlenmeden… Hatta daha niyet bile edilmeden…
Ya da size daha yakın zamanda sinemalarda gösterilmiş bir başka filmden bahsedeyim. ADA. Bilim-Kurgu türünde hoş bir macera filmi. Dönemin zengin ve güçlüleri, hayatlarını daha fazla uzatabilmek için, bu işi yapan şirketlere yedek parçalarının siparişini veriyorlar, yani klonlarını, (kopyalarını) ürettiriyorlar. Film, daha sonra bir şekilde devam edip gidiyor işte. İnsan hakları, ahlak filan bir kısım moral değerlerin tartışılması…
Pekâlâ; birde şöyle düşünelim. Uzak ya da yakın gelecekte insanları birebir kopyalamak mümkün olacaksa, o zaman “ceza” kavramına yeni bir yaklaşım getirebilir miyiz acaba? Nasıl mı?
Şöyle düşünelim: Herhangi bir suçtan dolayı bir insanı mahkemede suçlu bulduk ve cezalandırdık. Bu ceza, hürriyeti sınırlı süreli veya süresiz kısıtlama şeklinde olabilir. Ya da, suçlunun yaşama hakkının iptal edilmesi şeklinde de olabilir. Ama artık gelişmiş teknoloji sayesinde biliyoruz ki bu şahıs, gerçekte, genetiğindeki suç geni olmasaydı suç işlemeyecekti. Yani bir bakıma suçlu kendisi değil, suç işlemek onun iradesi dışında oluşan bir şey. O doğuştan suçlu, (ya da yaradılıştan mı demeliyiz yoksa? Ama bu noktada farkediyoruz ki tartışmanın, konunun boyutları aniden geometrik bir şekilde arttı. Neyse… Biz bu son cümleyi, yani parantezimizden önceki cümleyi en azından şimdilik fazla kurcalamayalım) bu durumda kişi ne derecede suçundan sorumlu olacaktır? Çözüm önerisi şu olabilir: Suçluyu kopyalayalım (klonlayalım), ve bu işlem sırasında da suç genini silelim. Kişinin bütün hafızasını, alışkanlıklarını yani her şeyini de bu kopyaya aktarabiliyoruz zaten. Evet, bütün bunları yapınca suçlunun, elimizde suç işlemesi mümkün olmayan bir “tıpkı kopya”sı var artık. Bu durumda, suç işlemek mecburiyetinde olan aslını ortadan kaldırıp, bu masum kopyayı yerine koyarız. Mahkeme salonundan, evine geri dönen bir masum kişi. Ama aynı zamanda, işlenmiş bir suçun cezası da çekilmiştir.
Madem bu derece ilerlemiş bir bilim ve teknolojiye sahibiz, öyle ise suç geni taşıyanların suç işlemesini mi beklemeliyiz? Elbette hayır. Barış ve huzur dolu bir dünya için yapılacak şey artık apaçık önümüzde. Bütün insanları gen taramasından geçiriyoruz. Suç geni taşıyanları ayırıp kopyalıyor ve asıllarını imha ediyoruz.
Hayır, “Suç ve Ceza”yı yeniden yazmak değil amacım.
Ama önümdeki resimde, beyaz doktor önlüklerinin kollarında “gamalı haç” pazubantlarıyla bilim adamlarını görüyorum.
Barış ve huzur için katledilen insanlar.
Tamam, çok abartmayayım. Ama sizde kabul etmelisiniz ki bu Nazi Faşizminden de kara, kapkara bir kâbusun tarifidir.
“Suç Geni” iddiası, bence teknik bir sorundan ziyade ahlaki bir sorundur. İnanç sistemlerinin, paradigmalarının sürdürülmesi, geliştirilmesi temeline dayanan bir konudur.
Hıristiyanlığın ve İslam’ın günah-sevap, cennet-cehennem, hesap günü gibi temel olgularının bir tezahürüdür ve aslında çok da yeni değildir. Bu konuda felsefe akımları, tarikat öğretileri oluşturulmuştur.
İnsanın yapısında (fıtratında, doğasında) elbette şiddet dâhil birçok şey vardır. Hatta her şey vardır, olmuş olan her şeyden insanda bir miktar vardır. Ama bu “her şey”in içerisinde öyle bir “şey” vardır ki… İşte o, insanı insan yapan faktördür.
İRADE.
Şiddet genini bir hayvan için söyleyebilirsiniz. O yapısaldır diyebilirsiniz. Zaten yapısal olan bir şeyi nasıl sıra dışı, olağanüstü, iyi ya da kötü gibi kıymet hükümleriyle sınıflandırabilirsiniz? Bu eşyanın tabiatına aykırıdır zaten. Bir aslanı “katil” olarak cezalandırabilir misiniz? Ya da, beş dakika önce doğurduğu yavrusunu yiyerek karnını doyuran anne lepistes “cani ve sapık ve yamyam” bir balık mıdır?
Yazını gidişatı, bir başka mecraya kayıyor. Toparlamak lazım.
Bu “kötülük geni” teorisi insanlığı karanlık bir çağa götürebilecek kadar, tehlikeli bir yaklaşımdır.
Bu konunu temelinde “batı tarzı bilim yapmak" yatıyor. İstatistikleri, tabiat ya da sosyal kanunlar olarak takdim etmekten öteye gitme alışkanlığından kurtulamamış bir bilim anlayışı.
Güneşin, dün, önceki gün, geçen yüzyıl boyunca, geçen bin yıl boyunca, bilinen bütün dünya zamanı boyunca doğudan doğmuş olması, yarın sabah da mutlaka tekrar doğudan doğacağı anlamına gelmez. Bundan emin olmamızı sağlayan tek şey güneşin doğumuyla ilgili istatistiktir.
Nonlineer sistemleri bile henüz bilim olarak kabul etmekte zorlanan, Newton’u aşamamış, Einstein’a bunak deme cesaretin gösterebilmiş kısır beyinler.
Sanayi çağında değişen aile sistemi, yok edilen, aşağılanan moral değerler, insanı, üretim bandındaki bir parça olmaktan öteye koymamış batı kültürünün, geldiği bu noktada, toplumun, her yaş, sınıf ve seviyesinde meydana gelen şiddet, kaçınılmaz bir sonuç olarak karşımıza çıkmıştır.
Mutant: Mutasyon geçirmiş, mutasyona uğramış canlı. Evrim teorisi için, canlıların, süreç içerisinde, çevrelerine uyum sağlamak için değişim göstermelerini açıklamaya çalışıyor diyebiliriz çok kısaca. Ama bazen, bu uzun zamanda olan değişimler olağanüstü etkiler sonucunda çok kısa sürede oluşabiliyorlar. Ancak bu oluşumların şimdiye kadar pozitif yönde olduğu tespit edilebilmiş değil.
Ama batı propagandası, filmlerinde bu konuyu çok işlemektedir. Süpermen’in süperliği, bir başka dünyadan olmasıyla açıklanırken, diğer kahramanların süperliğinin izahı hep bir mutasyonla açıklanır. Örümcek adamı bir “haşarı örümcek” ısırmıştır. Bizi ısırsa kızartır, morartır. Ama Amerikan gencini ısırınca, olağanüstü güçlerle donatıyor. Hele son zamanlarda bir “Fantastik Dörtlü” efsanesi doğdu ki, akıllara zarar. Uzayda bilinmeyen bir “enerji dalgası”na maruz kalıyorlar ve olağanüstü yetenek ve özellikler kavuşuyorlar. Anlaşılmaz durum bu, Çernobil radyasyonuna maruz kalanlar ölüyor, kanser oluyor, hilkat garibesi çocuklar doğuruyorlar, ama söz konusu Amerikalılar olunca süper insanlar türüyor bunlardan. Sormadan edemiyorum,”kardeşim bu kadar süpersinizde yıllarca Vietnam’da, Lübnan’da, Irak’da neden böyle sürüngenleri oynuyorsunuz. Uçun gelin, alın kimi alacaksanız. Saddam, Esad, Ahmedinecan, Molla Ömer ve bilemediğim tüm düşmanlarınız, demokrasinizin ve insanlığınız düşmanları”
“Minority Report”. Türkçesi “Azınlık Raporu”. Size bir şeyler hatırlatıyor mu?
Bir kaç sene önce Tom Cruise’nin başrolünü oynadığı bilimkurgu filmi.
Kısaca konusu; üç tane mutantın* sadece şiddet içeren, şiddet uygulayan insanlarla ilgili kehanet görüntüleri görmesi. O günün gelişmiş teknolojisi, mutantların beyinlerinde oluşan bu gelecek ile ilgili görüntüleri, o beyinlerden alarak bilgisayar işlemcilerine ve ekranlarına aktarabiliyor. Böylece özel eğitilmiş güvenlik görevlileri suç işleyeceği kesin olan, ama bunu yapacağını henüz kendisinin bilmediği insanları, gelecekteki işleyecekleri suçlara istinaden tutuklayıp o günkü koşullara uygun hapishanelere ya da hücrelere koyarak cezalarını çektiriyorlar.
Hürriyet gazetesi yazarlarından Sevil ATASOY’u merak ve keyifle okuyanlardanım. Geçenlere okullardaki şiddeti ve birbirini öldüren genç hatta çocuk denilebilecek yaştaki insanlar arasında yükselen şiddeti konu alan bir yazısını yine aynı merakla okuyunca aşağıdaki düşünceler oluştu bende.
Özellikle okullardaki şiddet hareketleri aniden artmış görünüyor.
Şiddet toplumlarda her zaman, her ortamda çeşitli biçimde kendini göstermiştir. Bunun sebebini “insanın doğasında zaten şiddet vardır” şekline açıklamak, bu konudaki sonuçlardan biridir.
İnsan doğasında şiddet oluşturma varsa, bunun kaynağını bulup yok ederek dünyadaki şiddeti ortadan kaldırabilir(miy)iz.
İnsan yavruları daha doğmadan, annelerinin içindeyken, çeşitli sakatlıkları (eğer varsa) tespit edilebiliyor, onarılma ihtimalleri yoksa doğmalarına izin verilmeden imha ediliyor.
Şiddete yol açan unsurlar, eğer varsa, benzeri metotlarla tespit edilebilir ve caniler, katliamcılar daha doğmadan kaynağında yok edilir.
Barış içinde, huzurlu bir dünya oluşturarak, insanlığın imkânsız gibi görünen bir ideali, bir rüyası gerçekleştirilmiş olur böylece.
“Mi ?” Acaba ???
Şimdi şöyle bir sahne tasavvur edin. Savcı, mahkemede hâkime;
“efendim üç gün sonra Mehmet Bilmemkim isimli inşaat mühendisi, karısını, tartışma sonucunda bıçaklayarak öldürmüştür (hayır cümlede yanlışlık yok). Deliller “Murtaza-1” isimli mutant rüyacı-kâhinin kaydedilmiş hafıza görüntülerini içeren CD’de makamınıza sunulmuştur.”
Hâkim masasının üstüne koyduğu dizüstü bilgisayarına CD’yi takar ve Mehmet Bilmemkim isimli mühendisin, şiddetli bir tartışma sonucunda, iradesini kaybederek o anda masada bulunan ekmek bıçağını alarak karısına birkaç defa sapladığını soğukkanlılıkla seyreder.
Bu sırada konu katilimiz Mehmet Bilmemkim, hafta sonu olması sebebiyle, karısı ve iki çocuğunu almış, neşeli bir şekilde şehir dışına pikniğe gitmektedir. Bagajda mangal, kömürler, biftekler, köfteler… Ha, bir de üç gün sonra, gece yarısı karısını öldürmekte kullanacağı büyük ve keskin bir et bıçağı.
Hakim, deliler ve savcının talebi doğrultusunda çabuk bir şekilde kararını verir.
“Müstakbel katil Mehmet Bilmemkim, karısını şiddetli tahrik altında, bıçaklayarak öldüreceği suçundan 72 yıl süreyle sıvı hidrojen tüpünde gözetim altında tutulacaktır.”
Kırkiki yaşındaki (müstakbel) katilimiz Mehmet Bey, elinde yelpaze mangalı yakmaya çalışırken, bir anda etrafını saran polis özel kuvvet mangasını görünce dondu kaldı. Suçu ve karar yüzüne okunurken elleri ve ayakları plastik bant kelepçelerle bağlanıyordu. Karısı bu sırada kocasına lanetler okuyup ağlamaya başlamıştı bile.
- Bunu bana nasıl yaparsın hayvan herif ??!!!
Çocuklar annelerinin bacaklarına sarılmışlar cani babalarından korunmaya çalışıyorlardı. Ne trajedi……
Ama memleket bir katilden daha kurtuldu, üstelik suç işlenmeden… Hatta daha niyet bile edilmeden…
Ya da size daha yakın zamanda sinemalarda gösterilmiş bir başka filmden bahsedeyim. ADA. Bilim-Kurgu türünde hoş bir macera filmi. Dönemin zengin ve güçlüleri, hayatlarını daha fazla uzatabilmek için, bu işi yapan şirketlere yedek parçalarının siparişini veriyorlar, yani klonlarını, (kopyalarını) ürettiriyorlar. Film, daha sonra bir şekilde devam edip gidiyor işte. İnsan hakları, ahlak filan bir kısım moral değerlerin tartışılması…
Pekâlâ; birde şöyle düşünelim. Uzak ya da yakın gelecekte insanları birebir kopyalamak mümkün olacaksa, o zaman “ceza” kavramına yeni bir yaklaşım getirebilir miyiz acaba? Nasıl mı?
Şöyle düşünelim: Herhangi bir suçtan dolayı bir insanı mahkemede suçlu bulduk ve cezalandırdık. Bu ceza, hürriyeti sınırlı süreli veya süresiz kısıtlama şeklinde olabilir. Ya da, suçlunun yaşama hakkının iptal edilmesi şeklinde de olabilir. Ama artık gelişmiş teknoloji sayesinde biliyoruz ki bu şahıs, gerçekte, genetiğindeki suç geni olmasaydı suç işlemeyecekti. Yani bir bakıma suçlu kendisi değil, suç işlemek onun iradesi dışında oluşan bir şey. O doğuştan suçlu, (ya da yaradılıştan mı demeliyiz yoksa? Ama bu noktada farkediyoruz ki tartışmanın, konunun boyutları aniden geometrik bir şekilde arttı. Neyse… Biz bu son cümleyi, yani parantezimizden önceki cümleyi en azından şimdilik fazla kurcalamayalım) bu durumda kişi ne derecede suçundan sorumlu olacaktır? Çözüm önerisi şu olabilir: Suçluyu kopyalayalım (klonlayalım), ve bu işlem sırasında da suç genini silelim. Kişinin bütün hafızasını, alışkanlıklarını yani her şeyini de bu kopyaya aktarabiliyoruz zaten. Evet, bütün bunları yapınca suçlunun, elimizde suç işlemesi mümkün olmayan bir “tıpkı kopya”sı var artık. Bu durumda, suç işlemek mecburiyetinde olan aslını ortadan kaldırıp, bu masum kopyayı yerine koyarız. Mahkeme salonundan, evine geri dönen bir masum kişi. Ama aynı zamanda, işlenmiş bir suçun cezası da çekilmiştir.
Madem bu derece ilerlemiş bir bilim ve teknolojiye sahibiz, öyle ise suç geni taşıyanların suç işlemesini mi beklemeliyiz? Elbette hayır. Barış ve huzur dolu bir dünya için yapılacak şey artık apaçık önümüzde. Bütün insanları gen taramasından geçiriyoruz. Suç geni taşıyanları ayırıp kopyalıyor ve asıllarını imha ediyoruz.
Hayır, “Suç ve Ceza”yı yeniden yazmak değil amacım.
Ama önümdeki resimde, beyaz doktor önlüklerinin kollarında “gamalı haç” pazubantlarıyla bilim adamlarını görüyorum.
Barış ve huzur için katledilen insanlar.
Tamam, çok abartmayayım. Ama sizde kabul etmelisiniz ki bu Nazi Faşizminden de kara, kapkara bir kâbusun tarifidir.
“Suç Geni” iddiası, bence teknik bir sorundan ziyade ahlaki bir sorundur. İnanç sistemlerinin, paradigmalarının sürdürülmesi, geliştirilmesi temeline dayanan bir konudur.
Hıristiyanlığın ve İslam’ın günah-sevap, cennet-cehennem, hesap günü gibi temel olgularının bir tezahürüdür ve aslında çok da yeni değildir. Bu konuda felsefe akımları, tarikat öğretileri oluşturulmuştur.
İnsanın yapısında (fıtratında, doğasında) elbette şiddet dâhil birçok şey vardır. Hatta her şey vardır, olmuş olan her şeyden insanda bir miktar vardır. Ama bu “her şey”in içerisinde öyle bir “şey” vardır ki… İşte o, insanı insan yapan faktördür.
İRADE.
Şiddet genini bir hayvan için söyleyebilirsiniz. O yapısaldır diyebilirsiniz. Zaten yapısal olan bir şeyi nasıl sıra dışı, olağanüstü, iyi ya da kötü gibi kıymet hükümleriyle sınıflandırabilirsiniz? Bu eşyanın tabiatına aykırıdır zaten. Bir aslanı “katil” olarak cezalandırabilir misiniz? Ya da, beş dakika önce doğurduğu yavrusunu yiyerek karnını doyuran anne lepistes “cani ve sapık ve yamyam” bir balık mıdır?
Yazını gidişatı, bir başka mecraya kayıyor. Toparlamak lazım.
Bu “kötülük geni” teorisi insanlığı karanlık bir çağa götürebilecek kadar, tehlikeli bir yaklaşımdır.
Bu konunu temelinde “batı tarzı bilim yapmak" yatıyor. İstatistikleri, tabiat ya da sosyal kanunlar olarak takdim etmekten öteye gitme alışkanlığından kurtulamamış bir bilim anlayışı.
Güneşin, dün, önceki gün, geçen yüzyıl boyunca, geçen bin yıl boyunca, bilinen bütün dünya zamanı boyunca doğudan doğmuş olması, yarın sabah da mutlaka tekrar doğudan doğacağı anlamına gelmez. Bundan emin olmamızı sağlayan tek şey güneşin doğumuyla ilgili istatistiktir.
Nonlineer sistemleri bile henüz bilim olarak kabul etmekte zorlanan, Newton’u aşamamış, Einstein’a bunak deme cesaretin gösterebilmiş kısır beyinler.
Sanayi çağında değişen aile sistemi, yok edilen, aşağılanan moral değerler, insanı, üretim bandındaki bir parça olmaktan öteye koymamış batı kültürünün, geldiği bu noktada, toplumun, her yaş, sınıf ve seviyesinde meydana gelen şiddet, kaçınılmaz bir sonuç olarak karşımıza çıkmıştır.
Mutant: Mutasyon geçirmiş, mutasyona uğramış canlı. Evrim teorisi için, canlıların, süreç içerisinde, çevrelerine uyum sağlamak için değişim göstermelerini açıklamaya çalışıyor diyebiliriz çok kısaca. Ama bazen, bu uzun zamanda olan değişimler olağanüstü etkiler sonucunda çok kısa sürede oluşabiliyorlar. Ancak bu oluşumların şimdiye kadar pozitif yönde olduğu tespit edilebilmiş değil.
Ama batı propagandası, filmlerinde bu konuyu çok işlemektedir. Süpermen’in süperliği, bir başka dünyadan olmasıyla açıklanırken, diğer kahramanların süperliğinin izahı hep bir mutasyonla açıklanır. Örümcek adamı bir “haşarı örümcek” ısırmıştır. Bizi ısırsa kızartır, morartır. Ama Amerikan gencini ısırınca, olağanüstü güçlerle donatıyor. Hele son zamanlarda bir “Fantastik Dörtlü” efsanesi doğdu ki, akıllara zarar. Uzayda bilinmeyen bir “enerji dalgası”na maruz kalıyorlar ve olağanüstü yetenek ve özellikler kavuşuyorlar. Anlaşılmaz durum bu, Çernobil radyasyonuna maruz kalanlar ölüyor, kanser oluyor, hilkat garibesi çocuklar doğuruyorlar, ama söz konusu Amerikalılar olunca süper insanlar türüyor bunlardan. Sormadan edemiyorum,”kardeşim bu kadar süpersinizde yıllarca Vietnam’da, Lübnan’da, Irak’da neden böyle sürüngenleri oynuyorsunuz. Uçun gelin, alın kimi alacaksanız. Saddam, Esad, Ahmedinecan, Molla Ömer ve bilemediğim tüm düşmanlarınız, demokrasinizin ve insanlığınız düşmanları”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder